In twee werelden leven

boeddha-beeldOnlangs had ik met mensen die het jaartraject rondom de Innerlijke Bevrijding hebben gedaan een ‘terugkomdag’. De deelnemers hebben het afgelopen jaar een intensief traject doorlopen. Gedurende het jaar zijn er heel wat tranen vergoten en tegelijkertijd zijn er ook veel inzichten gekomen. Ze hebben tijdens de weekenden veel emotionele balast opgeruimd en kunnen daardoor sneller en gemakkelijker de Bron – de liefde, vrijheid, kracht die we in essentie zijn – ervaren.

Aan het eind van de terugkomdag hielden we een ‘satsang’; met z’n allen ervoeren we de Bron en hadden van daaruit een groepsgesprek. Door alles wat deze mensen het afgelopen jaar hebben gedaan was de ervaring van de Bron zeer sterk. En als groep was de ervaring van de Bron vele malen sterker dan wanneer een van de deelnemers of ik alleen zou hebben gemediteerd. Gedurende de satsang kwamen er geen ego-gedachten op. Het energieveld van de groep was daarvoor gewoonweg te sterk.

De satsang was een warm bad van wijsheid en liefde. Om de beurt stond een van de deelnemers centraal en de anderen stelden vragen aan de Bron in die persoon. Wilma bijvoorbeeld vertelde dat ze de laatste tijd veel met de dood bezig was en ze vroeg zich af of ze – als het haar moment is om over te gaan – wel in staat zal zijn om in vrede te sterven. Ze vertelde dat ze veel waardering had voor haar schoonmoeder, die zich tijdens haar stervensproces volledig had overgegeven. Door de sterke energie van de groep was voor Wilma alleen al het uitspreken van haar twijfels genoeg om de waarheid en wijsheid hierover te ervaren. Wilma: ‘Op het moment dat ik doodga, is het belangrijk dat ik mijzelf afstem op de Bron in mij, zoals ik nu ook doe. Ik mag erop vertrouwen dat er op het moment van mijn sterven zowel levende mensen als niet-fysieke wezens zullen zijn die me bij deze overgang helpen’.

 

Tijdens deze satsang voelde het voor mij alsof ik een blik in de toekomst wierp: dit is de staat waar de aarde en haar bewoners naar onderweg zijn. Zo kan de wereld ook zijn: een plaats waar bij geen enkele mens ook maar één negatieve gedachte naar bovenkomt. Ik geloof dat dit gaat gebeuren. Steeds meer mensen zijn immers bezig met het ervaren van de Bron in hen en dit aantal groeit alleen maar. Kijk vooral naar de jongeren; zij zijn de nieuwe generatie die het anders gaat doen dan wij. Kun je je voorstellen wat deze ontwikkeling – dat we steeds meer vanuit de Bron gaan leven – op de lange termijn voor de wereld betekent? Mensen die vanuit hun essentie leven hebben geen behoefte aan oorlog, verdelen het eten op deze planeet eerlijk en leven met respect voor de natuur.

 

Ik weet niet of onze generatie deze staat al gaat meemaken. Maar we zijn onderweg. Ooit zal het moment komen dat de laatste ego-gedachte op deze planeet bij iemand in zijn hoofd naar bovenkomt. Hij of zij zal deze gedachte herkennen als een leugen en zal dan glimlachen. Net als alle lichtwezens die ons in dit proces nabij zijn. ‘Game over’. Het spelletje van het ego op aarde is dan voorbij. Tot die tijd is het aan ons om zoveel mogelijk vanuit de Bron te leven. En daarbij anderen te enthousiasmeren hetzelfde te doen, zodat de fakkel van Licht – die ieder mens in essentie is – nog sterker gaat branden en door iedereen wordt herkend als de enige waarheid.

 

Na afloop van de terugkomdag gingen we in een restaurantje eten. De lichtheid en blijheid die we ervoeren lieten zien dat we – zoals de Boeddhisten zeggen – ‘in twee werelden tegelijk’ leefden: namelijk in het restaurant en in de ervaring van de Bron.

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *