Ziekte als wake-up call

wekker-5-voor-12Coby belde en zei: ‘Ik wil graag een sessie doen. Een aantal maanden geleden is er bij mij borstkanker geconstateerd. Inmiddels ben ik geopereerd en bestraald. Ik ben geschrokken van de ziekte en zie ik dit als een wake-up call. Ik heb er zeer bewust voor gekozen om geen chemotherapie te ondergaan*.

Dat is een beslissing die ik niet lichtvoetig heb genomen. Ik kies voor een spirituele benadering’. Ik wil zelf verantwoordelijkheid nemen voor de situatie waarin ik me nu bevind’.

Aan het begin van de sessie van de Innerlijke Bevrijding vertelt Coby dat ze het gevoel heeft dat ze niet weet wie ze is. Ook al is ze altijd naar zichzelf op zoek geweest. De eerste positieve zin die ze tijdens de sessie waar maakt is dan ook ‘Ik weet wie ik ben’. Er komen allerlei weerstanden – gedachten en emoties – naar boven. Uiteindelijk kan ze zichzelf alle onware verhalen vergeven over wie ze dacht te zijn: haar lichaam, geschiedenis, werk, rol als partner. Dan ervaart ze haar essentie. Ze zit met een glimlach op de stoel en straalt een diepe rust uit. Ze weet wie ze is – ‘liefde, energie’ – en ook dat er niets meer te zoeken is. Coby: ‘Ik wist niets van de werking van het ego. Nu zie ik in dat het ego mij heeft voorgespiegeld dat ik mijzelf kende, terwijl dat niet zo was. Ik zag de boodschappen van het ego aan voor de waarheid’.

‘Je fundament’

Coby gaat een weekje met haar man op vakantie en we spreken af om hierna nog een sessie te doen. Na haar vakantie komt ze terug en zegt ze: ‘Ik weet dat ik nog wat emotionele bagage moet opruimen. Tijdens onze reis had ik een paar keer het gevoel dat mijn man mij niet zag staan. En dat raakte mij’.

Aan haar energieveld zie ik dat de blokkade die hierop betrekking heeft zich in haar eerste chakra bevindt. Deze chakra staat voor ‘je fundament’; hoe ervaar je het leven? Is het hier veilig voor jou of niet? Ik vraag haar of ze de zin ‘Ik word gezien’ vanuit haar eerste chakra in haar bekken kan zeggen. Met moeite krijgt ze de zin over haar lippen en de zin is voor haar dan ook maar nauwelijks waar.

Als eerste mag ze haar familie vergeven dat die haar nooit heeft gezien voor wie ze is. Daarna realiseert Coby zich dat zij zichzelf jarenlang niet gezien heeft. Dit kan ze zichzelf uiteindelijk vergeven.

Het Zelf zien

Als ik haar vraag om weer de zin ‘Ik word gezien’ te zeggen, dan realiseert ze zich opeens dat dit eigenlijk een ego-wens is: namelijk dat ze het nodig heeft om door anderen gezien te worden. Zo werkt het ego altijd: het laat je graag geloven dat je iets buiten jezelf nodig hebt om je bevredigd te voelen. Dan valt het kwartje bij Coby en ontstaat er een helder inzicht. Coby: ‘Het is niet zo zeer nodig dat anderen mij zien. Het gaat erom dat ik mijzelf zie. Of beter gezegd: dat ik mijn Zelf zie. Dus het bewustzijn dat ik werkelijk ben. Dan heb ik geen erkenning van buitenaf meer nodig’.

Dan is het stemmetje in het hoofd van Coby stil. Als ik aan het eind van de sessie aan Coby vraag of ze bang is dat de kanker terugkomt, begint haar hoofd te twijfelen: ‘Ja, het zou zo maar kunnen’. Dan vraag ik of ze haar aandacht op haar lichaam wil richten en vraag ik aan haar lichaamswijsheid: ‘Heb je de signaalfunctie, de wake up call van de kanker begrepen?’

‘Ja’, zegt ze vanuit haar lichaamswijsheid.

‘Heb je de ziekte nog nodig als signaalfunctie?’

‘Nee, ik heb de boodschap begrepen’.

 

* Noot van Arjen Slijp: De beslissing om geen chemotherapie te ondergaan heeft Coby zelf, lange tijd voordat ze met de sessies van de Innerlijke Bevrijding begon, genomen. Arjen geeft nooit advies over medische behandelingen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *