‘Ik voel me een mislukkeling’

mislukkelingSoms kan één inzicht je leven veranderen. Desiré kreeg zo’n inzicht. Desiré was vorig jaar gescheiden, had een aantal fysieke klachten, was ontslagen en voelde zich eenzaam (ze had weinig vrienden). Bovendien wilde ze graag een kind, maar de kans dat dit via een natuurlijke weg zou gebeuren was klein: ze had geen man en was voor het baren van een kind op leeftijd, ze was 41. Het idee dat ze wellicht nooit moeder zou worden maakte haar zeer verdrietig.

Desiré had sessies en de workshop van de Innerlijke Bevrijding gedaan. Tijdens een moment van de workshop zat ze behoorlijk vast: ze vond zichzelf een mislukkeling en niet in staat om vrienden te maken. Ze zat als een zielig vogeltje in elkaar gedoken en kon alleen maar huilen. Ze was verlamd in haar ellende. Ze voelde zich slachtoffer van alles en iedereen en wentelde zich in het gedrag en de pijn van wat de psychotherapeut Alexander Lowen ‘de masochistische karakterstructuur’ noemde. Ook wel met een vriendelijker woord de ‘verdragers-structuur’ genoemd.

Mensen met deze persoonlijkheidsstructuur werden als kind vaak zo gedomineerd door hun ouders dat hun 3e chakra (de wil) erg zwak is geworden. Als volwassenen weten ze daardoor niet meer wat ze zelf willen en nemen weinig tot geen initiatieven. Doordat hun 3e chakra is ontkracht is hun hele energetische systeem voor een groot deel lamgelegd: als je niet meer weet wat je wilt, wordt de levensenergie zwakker en functioneren de andere chakra’s minder goed.

Dat was bij Desiré ook het geval. Ze was niet alleen slecht geaard, maar had ook weinig zicht op haar eigen gedrag (zelfreflectie, 6e en 7e chakra). Dat zorgde ervoor dat ze geen uitweg zag uit haar misère: ze kon alleen maar jammeren.

Twee weken na de workshop gingen Desiré en ik wandelen bij mij op de hei in Bussum. Ze wilde weer meer initiatief gaan nemen en daar deden we al lopend een sessie op. Door de sessies en de workshop die ze had gedaan was ze inmiddels goed in staat om snel over te schakelen van de gedachten van het ego naar de wijsheid en waarheid van de Bron (de wijsheid, stilte en kracht) in haar.

Halverwege de wandeling kwam het inzicht, vanuit het niets zo leek het. Ze keek mij aan en zei: ‘Als meisje was ik eigenlijk heel slim. Slimmer dan de rest van de klas. Dat werkte echter in mijn nadeel; ik werd erom gepest. Ik zie nu in dat ik toen heb besloten om niet meer slim te zijn. Slim zijn was voor mij niet veilig’.

De eigenschap ‘slimheid’ was bij Desiré in ‘de schaduw’ terechtgekomen. De schaduw is een term van de psycholoog Carl Jung en bevat alle eigenschappen van ons die wij niet wenselijk achten, omdat ze niet aan ons ideaalbeeld voldoen. Slim zijn paste niet bij het ideaalbeeld van Desiré, omdat ze erdoor werd gepest. Maar daardoor had ze een enorme kwaliteit verloren. Want slimheid heeft veel goede kanten. Bijvoorbeeld dat je naar jezelf kunt kijken – zelfreflectie – en weet wat je nodig hebt om uit ellende te komen. Door in te zien dat ze in wezen slim is – want dat was ze als kind ook al –, kon ze deze eigenschap ‘terugnemen’: ze mocht van zichzelf na ruim dertig jaar weer slim zijn!

De keer daarop zag ik Desiré bij de volgende workshop. Ze was compleet anders. Dat zag ik niet alleen, maar ook de andere deelnemers. Er was een wonder gebeurd: ze was van een dood vogeltje veranderd in een levendig en kleurrijk iemand. Ze had lol en was in contact met anderen, had een nieuwe baan (‘toevallig’) en zat lekker in haar vel. Het grootste verschil was dat ze zicht had op zichzelf: ze zag in welk gedrag ze zelf soms vertoonde en kon het dan veranderen. Het gedrag van de masochistische structuur was verdwenen: ze nam zelf weer verantwoordelijkheid voor haar leven.

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *