Het dilemma van een kind van gescheiden ouders

dilemma-kind-gescheiden-oudersNienke is een gevoelig meisje van 12 jaar en kwam bedremmeld bij mij binnen voor een sessie. Haar moeder liep achter haar aan en zei: ‘Ze vindt het nogal spannend’. Nienke had een groot dilemma. Haar ouders waren al jaren geleden gescheiden en ze woont nu bij haar moeder. Ze is gek op haar vader, maar was al een jaar niet meer bij hem geweest omdat ze het niet met zijn nieuwe vriendin kon vinden.

Nienke: ‘Elke keer als ik bij mijn vader ben en ik doe iets wat zijn nieuwe vriendin niet goed vindt, dan zegt ze tegen mijn vader wat voor straf ik moet krijgen. Ik haat haar gewoon. Ik wil niet meer naar mijn vader toe. Maar dat durf ik hem niet te vertellen, omdat ik bang ben dat hij dan een hartaanval krijgt’.

Nadat Nienke me dit had verteld, wist ik niet precies wat haar kwestie was. Ging het erom dat ze in vrede kwam met de nieuwe vriendin van haar vader en dat ze haar vader dus weer kon opzoeken? Of ging het erom dat ze haar vader echt niet meer wilde zien en dat ze dit tegen hem moest zeggen?

Om hier duidelijkheid over te krijgen, hielp ik Nienke om de Bron – de wijsheid die ze in essentie is – te ervaren. Vervolgens vroeg ik aan de Bron in Nienke wat ze wilde ten aanzien van haar vader.

‘Ik wil mijn vader niet meer zien’, antwoordde ze resoluut vanuit de Bron.

Nu was de kwestie duidelijk: het was belangrijk dat Nienke vanuit vrijheid en zonder schuldgevoel tegen haar vader kon zeggen dat ze hem niet meer wilde zien. Op deze kwestie deed ik vervolgens met Nienke een sessie van de Innerlijke Bevrijding.

Nienke kreeg tijdens de sessie al snel een inzicht: ‘Mijn vader krijgt echt geen hartaanval als ik tegen hem zeg dat ik hem niet meer wil zien’. Daarna kwam er veel verdriet op bij Nienke. Ze hing met haar hoofd tussen haar knieën en huilde en huilde.

‘Ik mis hem zo’, snikte ze.

‘Wat mis je het meeste aan hem?’, vroeg ik.

‘Het plezier dat we samen hadden. Bijvoorbeeld als we naar de markt gingen’.

Haar verdriet werd nog groter en ik liet haar uithuilen. Daarna hielp ik Nienke weer de Bron in haar te ervaren, zodat ze van daaruit misschien een nieuw perspectief op de relatie met haar vader zou krijgen.

‘Wie ben je voorbij je vorm?’, vroeg ik. Deze vraag was voor Nienke voldoende om de Bron in haar te ervaren.

‘Liefde. Wijsheid’, zei Nienke.

Ik liet haar enige momenten in deze staat van zijn.

‘Vanuit de Bron zie ik in’, begon Nienke vanuit zichzelf te vertellen, ‘dat de vreugde die ik met mijn vader ervoer uiteindelijk de vreugde is van de Bron. Mijn vader heb ik dus niet per se nodig om die vreugde te kunnen ervaren. Nu ik me dit realiseer kan ik tegen mijn vader zeggen dat ik hem voorlopig niet wil zien’.

Op dat moment realiseerde ik mij dat Nienke staat voor een groot deel van de huidige generatie kinderen die hun vader of moeder maar af en toe zien omdat hun ouders zijn gescheiden. Vanuit hun ziel mogen deze kinderen inzien dat ze voor hun behoeften aan liefde, veiligheid, erkenning en dergelijke niet afhankelijk zijn van hun beide biologische ouders. Ze kunnen die behoeften direct en onvoorwaardelijk vervuld krijgen wanneer ze de Bron ervaren. De les voor deze kinderen is dus dat ze zichzelf niet zozeer identificeren met hun biologische ouders, maar juist met de Bron in hen: het universum is hun echte vader en moeder want daar komen we allemaal vandaan.

Een paar dagen later kreeg ik een e-mail van de moeder van Nienke. Haar moeder schreef dat ze na de sessie een wandeling op de Bussummerheide hadden gemaakt en Nienke had zich uitgelaten gevoeld.

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *