Alles is perceptie

patatVoor mijn zoon van vier jaar bestaat er geen groter feest dan patat eten bij de plaatselijke snackbar. Maar voor mij betekent patat vooral ‘ongezond voedsel’. Mijn zoon en ik hebben dus verschillende associaties bij patat.

Laatst waren we een dag op stap geweest en kwam ‘een patatje eten’ wel erg handig uit. Maar ik liep gelijk tegen mijn associaties aan en had dus weinig zin in een frietje. Toen dacht ik: ‘Ik kan vasthouden aan die associaties, maar ik kan ze ook veranderen. Als ik mijn verhaal rondom friet verander, verandert ook mijn ervaring met patat’.

Ik weet dat voeding erg gevoelig is voor energie. Toen Judith en ik maandenlang door Thailand reisden waren we een paar keer flink ziek geworden van eten: we hadden buikpijn en diarree. Daarna gingen we bewuster om met het voedsel dat we aten. Voordat we onze eerst hap namen, stuurden we het liefde en verhoogden zo de energie ervan. Sindsdien zijn we op onze reis niet meer ziek geweest van eten.

Ik dacht: ‘Als dat met de curry’s in Thailand werkt, dan kunnen we ook de energie van een patatje verhogen’. Sindsdien eten we tot grote vreugde van onze zoon af en toe een frietje. In gedachten sturen we dan liefde naar onze bakjes patat.

Onze associaties met iets bepalen of wij het ermee kunnen vinden of niet. En zo voel je je tot bepaalde dingen aangetrokken en tot andere niet. En daardoor ben je niet vrij. In mijn geval kon ik geen patat eten zonder mij er slecht over te voelen. Associaties kunnen zeer sterk zijn. We weten bijvoorbeeld allemaal dat roken slecht is. Dit is zo vaak herhaald dat het onderdeel is geworden van het collectieve onbewuste. Ik rook zelf niet, maar ik geloof dat voor een roker de overtuiging ‘roken is slecht’ nog schadelijker is dan de sigaretten zelf.

Als iets je tegenstaat dan kun je je afvragen wat jouw verhaal is dat je erover hebt gemaakt. Als dit verhaal je niet bevalt, kun je het veranderen. Als ik vanuit mijn huis in Bussum de hei op ga, dan kijk ik uit op de immense televisietoren van Hilversum. Die toren is veel te groot; hij staat in geen verhouding met het landschap (als kind had ik dat ook met de Eiffeltoren: in vergelijking hiermee leek het alsof de rest van Parijs op een te kleine schaal was gebouwd). Bovendien is de Hilversumse tv-toren lelijk, kil en geeft hij straling. Veel mensen hebben er om die reden een hekel aan. Toen ik hier kwam wonen vond ik het ook een on-ding en was ik bang dat de straling ervan een negatief effect op mijn energieveld zou hebben. Maar dit verhaal diende me niet. Want door de toren die betekenis te geven, kon het daadwerkelijk dat effect op mij hebben. Daarom koos ik bewust voor een ander verhaal: ‘de televisietoren straalt liefde en kracht uit naar mij’. En dat doet hij nu al een paar jaar voor mij.

Laatst vertelde een man mij dat hij op het werk het contact met zijn collega’s zo leuk vindt. Bij mij als zelfstandige kwam meteen het verhaal in mijn hoofd op dat ik geen collega’s heb, de gezelligheid van collega’s mis en dat ik het soms pittig vind om alles alleen te doen. Even later voelde ik mij door mijn eigen verhaal zwaarmoedig worden. Ik schoot in de lach toen ik me bedacht dat ook dit maar weer ‘een verhaal’ was. Gelukkig kunnen we de verhalen die we geloven altijd veranderen. Mijn waarheid over mijn werk is nu: Ik heb een grote liefde voor spiritualiteit en mijn werk stelt mij in staat om daar voortdurend mee bezig te zijn. Dus is het niet eens ‘werk’.

Dit is het verhaal waar ik blij van word en waar ik ’s morgens mijn bed voor uitkom.

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *